Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
30 / 1 / 2019

Αποφάσισα επιτέλους να μετακομίσω τα Σκιώδη Παραλειπόμενα, κι αυτό δεν το έκανα μόνο εξαιτίας των όσων συμβαίνουν τελευταία στο Tumblr (απλά αυτό με ώθησε, μπορείς να πεις). Το σκεφτόμουν από καιρό να τα μεταφέρω σ'έναν δικό μου χώρο. Δεν είχα κανένα πρόβλημα με το Tumblr μέχρι στιγμής· το μόνο του πρόβλημα είναι ότι δεν έχει καλό search, και οι μηχανές αναζήτησης δεν πιάνουν καλά τα blogs του. Ορισμένες φορές, πχ, ήθελα να βρω κάτι μες στο blog και δεν μπορούσα. Ακόμα και βάζοντας το Google να ψάξει συγκεκριμένα μες στο blog, δεν το έβρισκε. Αλλά το post υπήρχε, δεν είχε σβηστεί.

Αυτό, πάντως, δεν το θεωρούσα μεγάλο πρόβλημα γιατί τα Σκιώδη Παραλειπόμενα τα έχω για να κάνω την πλάκα μου, και όχι για πολύ σοβαρά άρθρα. Οπότε δεν με ενδιέφερε και τόσο αν δεν πιάνουν το blog άψογα οι μηχανές αναζήτησης.

Αλλά είχα και την διάθεση, και την περιέργεια, να φτιάξω ένα δικό μου blog. Γιατί, όχι, δεν έχω ξαναφτιάξει τέτοιο πράγμα. Το βασικό site μου έχει από πίσω μια βάση δεδομένων και χρησιμοποιεί PHP αλλά μόνο για λόγους διευκόλυνσης – για να μην έχω εκατοντάδες σελίδες που να πρέπει να αλλάζω. Τώρα απλά όλα είναι αποθηκευμένα στη βάση, και τα αντλώ από εκεί. Κι επίσης χρησιμοποιώ ιδιότητες όπως τα include της PHP, που είναι πολύ χρήσιμα. Κατά βάση, όμως, το site το ανανεώνω με το χέρι.

Για τα Σκιώδη Παραλειπόμενα δεν ισχύει αυτό. Είναι πλήρως αυτοματοποιημένα. Το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να γράψω το post, αλλιώς δεν θα με βόλευαν για να ποστάρω κάθε μέρα. Οφείλω να πω πως, παρότι δεν το είχα ξανακάνει, δεν ήταν και τόσο πολύ δύσκολο επειδή ήδη είχα διαβάσει κάποια πράγματα για PHP και γράψει κάποιους δοκιμαστικούς κώδικες. Κυρίως η CSS με ταλαιπώρησε. Η CSS παράεχει γίνει μπερδεμένη υπόθεση πλέον, ειδικά αν θες να κάνεις κάτι πιο "περίεργο" με το layout. Ώρες-ώρες λέω ότι καλύτερα ήταν παλιά, με τα πιο απλά πράγματα. Από την άλλη, δεν μπορεί και να μη σε μαγέψουν όλες αυτές οι ιδιότητες της CSS.

Τέλος πάντων. Εδώ θα είναι τα Σκιώδη Παραλειπόμενα πλέον.

Και όλα τα προηγούμενα posts;

Τίποτα δεν έχει χαθεί. Κατά πρώτον, μπορείς να τα βρεις πάντα στο αρχείο του παλιού blog. Κατά δεύτερον, τα έχω όλα αποθηκευμένα σε εξωτερικά αρχεία και θα αρχίσω κι εδώ να βάζω επαναλήψεις με την ένδειξη "Επανάληψη" στον τίτλο. Κάποια πράγματα, επιπλέον, δεν με ενδιαφέρει και τόσο να τα μεταφέρω· ήταν της πλάκας, ή τελείως περιστασιακά (όπως, πχ, ευχές για τα Χριστούγεννα και τέτοια).

Εκείνο που σύντομα θα ανεβεί είναι όλα τα posts με τα παλιά ελληνικά εξώφυλλα.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!